سپس در مقابل آنان مىفرمايد : مجرمان را در حالي كه معذّب هم هستند به سوى جهنم مىرانيم . وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً . 86 - در آية ، كلمهء « ورد » به معنى وارد كردن به گروه انسانها ويا حيواناتى كه دسته‌جمعى به جايى وارد كنند را بكار مىبرند ودر اينجا مجرمين را گروه گروه وبه اجبار به سوى آتش جهنم سوق مىدهند ومشابه اين آية را در سوره زمر هم مىخوانيم « وَسِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً » آن دسته از كساني را كه كافرند گروه گروه به سوى جهنم سوق داده مىشوند . در اينجا از ظواهر آيات چنان به نظر مىرسد كه احتمالا گروه مجرمين با گروه كافرين از نظر كيفر وعذاب فرق مىكند ، براي اينكه كفّار ومشرك حسابشان معلوم است چون در دنيا ايمان نياوردند ولى در ميان مجرمين كساني هستند كه ايمان داشتند ولى داراى جرمهايى سبك وسنگين هستند وبعضي از آنها از طريق شفاعت شافعان قسمتى از جرايمشان قابل تخفيف وگذشت است ، لذا مىفرمايد : لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً . 87 - عده‌اى از مجرمين اگر تصور كنند كه از طريق شفاعت خلاصي پيدا مىكنند آنها هرگز مالك شفاعت در آنجا نيستند ونه كسى از آنها شفاعت مىكند . تنها كساني مالك شفاعتند كه در نزد خداوند رحمان عهد وپيمانى دارند . ودر آيات ديگر مىفرمايد : شافعان هم فقط به اذن خداوند مىتوانند از كسى شفاعت كنند « مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ » آية الكرسي در اينجا آيا منظور از « إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً » چه كساني هستند . آنها كدام شافعانى هستند كه در پيش خداوند رحمن عهد وپيمانى دارند . مفسرين بزرگوار در اين باره بحثهاى فراوانى دارند ؛ ولى مسلم اين است كه شافعان روز محشر به جز أنبيا وأوليا وامامان وصديقين وشهدا نيستند ودر رأس آنها